مقالات و پایان نامه ها

ﻣﻔﻬﻮم ﺑﺎﻧﻜﺪاری “پایان نامه  درباره رضایت مشتریان

پایان نامه  درباره رضایت مشتریان

ﻣﻔﻬﻮم ﺑﺎﻧﻜﺪاری

ﺑﺎﻧﻜﺪاری در ﺟﻬﺎن ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ آﻏﺎز ﮔﺮدﻳﺪ ﻛﻪ داد و ﺳﺘﺪ و ﻣﺒﺎدﻟﻪ ﻛﺎﻻ (ﻏﻴﺮ از ﻣﺒﺎدﻻت ﺟﻨﺲ ﺑﻪ ﺟﻨﺲ) ﺑﻴﻦ ﻣﺮدم ﺷﺮوع وﺣﺘﻲ ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺮش ﺗﺠﺎرت ﭘﻴﺶ از آﻧﻜﻪ ﭘﻮل ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﻴﺮد ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﻮﺳﺴﺎت ﺑﺎﻧﻜﻲ ﻣﺤﺴﻮسﺗﺮﮔﺸﺖ و اﺣﺘﻴﺎج ﺑﻪ ﻳﻚ وﺳﻴﻠﻪ ﭘﺮداﺧﺖ و ﺳﻨﺠﺶ ارزﺷﻬﺎ و ﺑﺎﻻﺧﺺ وﺻﻮل ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت از ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن دور و ﻧﺰدﻳﻚ، ﺑﺎ وﺟﻮد ﺧﻄﺮاتﻧﺎﺷﻲ از ﻧﻘﻞ و اﻧﺘﻘﺎل ﭘﻮل اﻳﺠﺎب ﻣﻲﻛﺮد ﻛﻪ اﻳﻦ ﻓﻌﻞ و اﻧﻔﻌﺎل ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺆﺳﺴﺎﺗﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﺎﻧﻚ اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد.

ﻛﻠﻤﻪ ﺑﺎﻧﻚ اﺻﻄﻼﺣﻲ اﺳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻛﻪ از واژه آﻟﻤﺎﻧﻲ Bank ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﻧﻮﻋﻲ ﺷﺮﻛﺖ اﺧﺬ و رواجﻳﺎﻓﺘﻪ و ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ از ﻛﻠﻤﻪ Banco ﻛﻪ ﻳﻚ ﻟﻐﺖ اﻳﺘﺎﻟﻴﺎﺋﻲ و ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﻧﻴﻤﻜﺖ ﺻﺮاﻓﺎن ﺑﻜﺎر ﺑﺮده ﻣﻲﺷﺪ اﺷﺘﻘﺎق ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. در ﻫﺮ ﺣﺎل ﺑﺎﻧﻚ ﻳﺎ ﻫﻤﺎنﻣﺆﺳﺴﺎت ﺻﺮاﻓﻲ آن روز ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻧﺎم و روش ﻛﻬﻦ ﺑﺘﺪرﻳﺞ ﺳﺎزﻣﺎن ﻳﺎﻓﺘﻪ و ﻣﺮﻛﺰ ﻛﻠﻴﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎی ﭘﻮﻟﻲ و اﻋﺘﺒﺎری ﺑﺎﻧﻜﻬﺎی اﻣﺮوزیﮔﺮدﻳﺪه اﻧﺪ.

۲-۳- پیدایش بانکداری الکترونیکی

یکی از ابزارهای ضروری برای تحقق و گسترش تجارت الکترونیک، وجود سیستم­های بانکداری الکترونیک است که همگام با سیستم­های جهانی مالی و پولی عمل و فعالیت­های مربوط به تجارت الکترونیک را تسهیل کند. در حقیقت می­توان گفت که پیاده سازی تجارت الکترونیک، نیازمند تحقق بانکداری الکترونیک است.

ایران در زمینه تجارت و بانکداری الکترونیک، کشوری جوان است و تا رسیدن به سطحی قابل قبول از آن، راه درازی در پیش دارد. ورود فنآوری جدید در این دو زمینه، نیازهای جدیدی را در پردازش و تبادل داده­ها، ابزارها و زیرساخت­های مناسب پیاده سازی آن، و نیزنحوه ارایه خدمات بانکی نوین مطرح کرده است. با نگاهی به تجارب کشورهای پیشرفته و رشد خدمات بانکداری الکترونیک می توان نیازهای در حال شکل­گیری و روند افزاینده آن را در زمینه خدمات بانکی در ایران تا حد مناسبی پیش بینی کرد. نظر به روش­های سنتی موجود در بانک­های کشور و نارسایی این روش­ها در این ارایه خدمات جدید، تهیه زیر ساخت­های مورد نیاز در بانک­ها از ضروریاتی است که خوشبختانه مورد توجه مسئولان امر قرارگرفته است و فعالیت­های گسترده­ای در سیستم بانکی کشور برای ارائه بانکداری الکترونیک و دیگر خدمات نوین بانکی انجام شده است.

۲-۳-۱- بانکداری الکترونیک

برای شناخت هر پدیده­های لازم است تا ابتدا تعریف مشخصی از آن پدیده و عوامل مرتبط با آن ارایه شده که از آن جمله می توان به تعاریف زیر اشاره کرد.

  • استفاده مشتریان از اینترنت برای سازماندهی، آزمایش و یا انجام تغییرات در حساب­های بانکی خود و سرمایه­گذاری و بانک­ها برای ارایه عملیات سرویس­های بانکی.
  • ارایه مستقیم خدمات و عملیات بانکی جدید و سنتی به مشتریان از طریق کانال­های ارتباطی متقابل الکترونیک. بانکداری الکترونیک شامل سیستم­هایی است که مشتریان مؤسسات مالی را قادر می سازد تا در سه سطح اطلاع رسانی، ارتباط و تراکنش از خدمات و سرویس­های بانکی استفاده کنند (کهزادی، ۱۳۸۲)

الف- اطلاع رسانی: این سطح ابتدایی ترین سطح بانکداری اینترنتی است. بانک اطلاعات مربوط به خدمات و عملیات بانکی خود را ازطریق شبکه های عمومی یا خصوصی معرفی می کند.

ب- ارتباطات: این سطح از بانکداری اینترنتی امکان انجام مبادلات بین سیستم بانکی و مشتری را فراهم می آورد. ریسک این سطح در بانکداری الکترونیک بیشتر از شیوه سنتی است و بنابراین، برای جلوگیری و آگاه ساختن مدیریت بانک از هرگونه تلاش غیرمجاز برای دسترسی به شبکه اینترنتی بانک و سیستم های رایانه ای به کنترل های مناسبی نیاز است.

ج- تراکنش: این سیستم متناسب با نوع اطلاعات و ارتباطات خود، از بالاترین سطح ریسک برخوردار است و باید سیستم امنیتی قوی بر آن حاکم باشد. در این سطح مشتری در یک ارتباط متقابل قادر است تا عملیاتی چون پرداخت صورتحساب، صدور چک، انتقال وجه و افتتاح حساب را انجام دهد.

 ۲-۳-۲- ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ و وﻳﮋﮔﻲﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻚ

ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﻨﺎوریﻫﺎی ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻧﺮم  اﻓﺰاری و ﺳﺨﺖاﻓﺰاری ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺷﺒﻜﻪ و ﻣﺨﺎﺑﺮات اﺳﺖ ﺗﺎ ﺗﺒﺎدل ﻣﻨﺎﺑﻊ و اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲﺗﺴﻬﻴﻞ ﻳﺎﻓﺘﻪ و دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺎزی ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻣﺸﺘﺮی درﺷﻌﺒﻪ ﻧﺒﺎﺷﺪ. ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻳﻨﺘﺮﻧﺘﻲ ﻳﻜﻲ از ﻣﻔﻴﺪﺗﺮﻳﻦﻛﺎرﺑﺮدﻫﺎی ﺗﺠﺎرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ در ﻃﻮل ده ﺳﺎل اﺧﻴﺮ اﺳﺖ و دﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﮔﺴﺘﺮش ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺟﺪﻳﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺑﻠﻜﻪ ﻣﺪلﻫﺎی ﻛﺴﺐ  و ﻛﺎرﻫﺎی دﻳﮕﺮ را ﻧﻴﺰ ازﺟﻤﻠﻪ ﺑﺨﺶ ﺑﺎﻧﻜﺪاری را ﺗﻐﻴﻴﺮ داده اﺳﺖ.(کنجکاو ،میرحسینی ،۱۳۹۲ )

ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻚ، ﻳﻜﻲ از ﻣﻮﻓﻖ ﺗﺮﻳﻦ ﺧﺪﻣﺎت در ﺣﻮزه ﺗﺠﺎرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻚ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ اﻓﺰاﻳﺶ رﺿﺎﻳﺘﻤﻨﺪی ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺎت  ارزش اﻓﺰوده ﺑﻨﺎ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ، اﻳﻦ روش ﺑـﻪﺧـﻮﺑﻲ ﺗﻮاﻧﺴـﺘﻪ اﺳـﺖ ﻣﺴـﻴﺮ دﺳﺘﺮﺳـﻲﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺷﺒﻜﺔ ﺑﺎﻧﻜﻲ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب  ﻫﺎی ﺧﻮد و اﻧﺠﺎم ﺗﺮاﻛﻨﺶ  ﻫﺎی ﻻزم را ﻣﺘﺤﻮل ﻛﻨﺪ. در ﺣﺎل ﺣﺎﺿـﺮ،  ۳۰ ﺗـﺎ  ۴۰ درﺻـﺪ ﻛـﺎرﺑﺮان اﻳﻨﺘﺮﻧﺘﻲ در ﻛﺸﻮرﻫﺎی اروﭘﺎﻳﻲ از ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴــﻚ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ  ﻛﻨﻨﺪ .(راوند، ۱۳۸۹)

ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﻴﺰ ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت و ﮔﺴﺘﺮش آن ﺑﻪ ﺑﺎزارﻫﺎی ﭘﻮﻟﻲ و ﺑﺎﻧﻜﻲ ﺟﻬﺎن، ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺳﺎدهﻛﺮدن ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﻛﺎرﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ، روشﻫﺎی ﺟﺎری ﺑﺎﻧﻜﺪاری را ﻧﻴﺰ ﻣﺘﺤﻮل و دﮔﺮﮔﻮن ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ.

ﺑﺎ رﺷﺪ روز اﻓﺰون ﻣﻌﺎﻣﻠﻪﻫﺎی ﺗﺠﺎرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ در ﺳﻄﺢ ﺟﻬﺎن و ﻧﻴﺎز ﺗﺠﺎرت ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺑﺎﻧﻚ ﺟﻬﺖ ﻧﻘﻞ و اﻧﺘﻘﺎل ﻣﻨﺎﺑﻊﻣﺎﻟﻲ، ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺨﺸﻲ ﺗﻔﻜﻴﻚﻧﺎﭘﺬﻳﺮ از ﺗﺠﺎرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ و دارای ﻧﻘﺸﻲ اﺳﺎﺳﻲ در اﺟﺮای آن اﺳﺖ. ﺑﻪﺟﺮأت ﻣﻲﺗﻮان ﮔﻔﺖ: ﺑﺪون ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ، ﺗﺠﺎرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻘﻖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺻﻨﻌﺖ اﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﻴﻚ،ﺑﺎﻋﺚ اﻳﺠﺎد ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻋﻤﺪه ای در ﺷﻜﻞ ﭘﻮل و ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ﻫﺎی اﻧﺘﻘﺎل ﻣﻨﺎﺑﻊ در ﻋﺮﺻﻪ ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﮔﺮدﻳﺪه، ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺟﺪﻳﺪی را ﺑﻪ ﻋﻨﻮانﭘﻮل اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ و اﻧﺘﻘﺎل اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ اراﻳﻪ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ.

اﻳﻦ دو ﻣﻔﻬﻮم اﻳﺠﺎد ﻛﻨﻨﺪه ﻧﻮع ﺟﺪﻳﺪی از ﺑﺎﻧﻜﺪاری، ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺮش ﺷﺒﻜﻪ اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ و ﻗﺎﺑﻞ دﺳﺘﺮسﺑﻮدن ﺑﺮای ﻫﻤﮕﺎن، ﺷﻴﻮه ﻋﺮﺿﻪ ﺧﺪﻣﺎت در ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ ﻣﺘﺤﻮل ﺷﺪه و اﻳﻦ ﺗﺤﻮلﻫﺎ زﻣﻴﻨﻪ ﺑﺮوز ﭘﺪﻳﺪه ﻫﺎﻳﻲﻣﺎﻧﻨﺪ: ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﺳﻴﺎر[۱]، ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻳﻨﺘﺮﻧﺘﻲ[۲]و ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﻣﺠﺎزی[۳] را ﻓﺮاﻫﻢ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ.   ﻫﻢاﻛﻨﻮن، در اﻛﺜﺮ ﻛﺸﻮرﻫﺎی ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ، ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺎ ﺧﺪﻣﺎت ﺑﺮ ﺧﻂ [۴] ﺑﺎﻧﻜﻲ را ﺟﻬﺖ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺧﻮد از ﻃﺮﻳﻖ اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻓﺮاﻫﻢآورده اﻧﺪ و ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺑﺪون ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺣﻀﻮر در ﺑﺎﻧﻚ، اﻏﻠﺐ ﻛﺎرﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﻲ ﺧﻮد را ﺑﺎ اﺗﺼﺎل ﺑﻪ وبﺳﺎﻳﺖ وﻳﮋه ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از رﻣﺰ ﻣﺨﺼﻮص ﺧﻮد اﻧﺠﺎم ﻣﻲدﻫﻨﺪ. اﻳﻦ ﻋﻮاﻣﻞ، زﻣﻴﻨﻪ را ﺑﺮای اﻧﺠﺎم اﻣﻮر ﺗﺠﺎری و ﺧﺮﻳﺪ و ﻓﺮوش ﺗﺴﻬﻴﻞ ﻣﻲ کنند ﻛﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪاﻓﺰاﻳﺶ رﻗﺎﺑﺖ ﺑﻴﻦ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﻲ و ﻏﻴﺮﺑﺎﻧﻜﻲ ﮔﺮدﻳﺪه اﺳﺖ. (راوند،۱۳۸۹)

اﮔﺮ ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ را اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲﻛﺮدن ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺎﻧﻜﻲ ﺑﺪاﻧﻴﻢ، در اﻛﺜﺮ ﻛﺸﻮرﻫﺎ ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ از دﻫﻪ ﭘﻴﺶ، شروع ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از راﻳﺎﻧﻪ ﻛﺮدﻧﺪ. ﭘﺲ ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻔﻬﻮم را ﺗﻤﺎم ﻛﺸﻮرﻫﺎ داﺷﺘﻨﺪ و اﻳﺮان ﻫﻢ از آن ﺑﻲﺑﻬﺮه ﻧﺒﻮده اﺳﺖ. ﻣﻔﻬﻮم دﻳﮕﺮ ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﻛﻪ در ﺳﺎل ۱۹۹۱ و ﺑﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪن اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ آن اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺘﺮیﻫﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺪونﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﺷﻌﺒﻪﻫﺎ ﻛﺎر ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﻓﻀﺎی اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ.

اﻣﺮوزه ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮه ﺟﻬﺎﻧﻲ رﻗﺎﺑﺖﻫﺎی ﺗﺠﺎری، ﻣﺆﺳﺴﻪ ای در ﺟﺬب ﻣﺸﺘﺮی ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ و ﺑﻴﺶ ﺗﺮﻳﻦ ﺳﺮوﻳﺲﻫﺎ را ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺧﻮد اراﺋﻪ دﻫﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻲﺗﻮان ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﺶ ﻣﺸﺘﺮی در ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی را اﺻﻞ ﻗﺮارداد و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ را ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺻﻞ ﭘﻲرﻳﺰی ﻛﺮد.  ﻳﻜﻲ از اﺻﻮل ﻣﻬﻢ دﻳﮕﺮ در ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻟﺰوم ﺗﻨﻮع در اﺑﺰارﻫﺎی اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﺧﺪﻣﺎت رﺳﺎن ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺘﺮی در ﺷﺮاﻳﻂ زﻣﺎﻧﻲ وﻣﻜﺎﻧﻲ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺑﺎﻧﻚ ﺧﻮد ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲﻫﺎی ﻻزم ﻣﻲﺗﻮان در ﺷﺮاﻳﻂﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﻧﻴﺎزﻫﺎی او ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺖ. ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ در اراﻳﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮی اﻣﻜﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ ﺗﺎ از ﺷﺒﻜﻪ   ﻫﺎیﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻲﺷﺪه،راﻳﺎﻧﻪ ﺷﺨﺼﻲ،ﺗﻠﻔﻦ ﺛﺎﺑﺖ،ﺗﻠﻔﻦﻫﻤﺮاه، ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﻫﺎی ﻓﺮوش و ﻣﺎﺷﻴﻦﻫﺎی ﺧﻮدﭘﺮداز اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻨﺪ.

ﭼﻬﺎر دوره ﺗﺤﻮل در ﻧﻈﺎم ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﻗﺎﺑﻞ اﺣﺼﺎ اﺳﺖ:

اﻟﻒ) دوره اول: ﺧﻮدﻛﺎرﺳﺎزی ﭘﺸﺖ ﺑﺎﺟﻪ[۵]

در اﻳﻦ دوره ﻛﻪ ﻧﻘﻄﻪ آﻏﺎز ﻛﺎرﺑﺮد راﻳﺎﻧﻪ در ﻧﻈﺎم ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از راﻳﺎﻧﻪﻫﺎی مرﻛﺰی[۶] اﻃﻼﻋﺎت و اﺳﻨﺎد ﻛﺎﻏﺬی ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه در ﺷﻌﺒﻪﻫﺎ، ﺑﻪ ﺻﻮرت دﺳﺘﻪای ﺑﻪ ﻣﺮﻛﺰ ارﺳﺎل و ﺷﺒﺎﻧﻪ ﭘﺮدازش روی آﻧﻬﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﻲﺷﻮد. در اﻳﻦ دوره،   ﻛﺎرﺑﺮداﺻﻠﻲ راﻳﺎﻧﻪ، ﻣﺤﺪود ﺑﻪ ﺛﺒﺖ دﻓﺎﺗﺮ و ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺎﻏﺬ ﺑﻪ ﻓﺎﻳﻞﻫﺎی راﻳﺎﻧﻪ ای اﺳﺖ. ﻓﻨﺎوری ﺧﻮدﻛﺎرﺳﺎزی ﭘﺸﺖ ﺑﺎﺟﻪ ﻛﻪ در دﻫﻪ ۱۹۶۰رواج داﺷﺖ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن را ﻓﺮاﻫﻢ ﻧﻤﻮد ﺗﺎ دﻓﺘﺮﻫﺎ و ﻛﺎرتﻫﺎ از ﺷﻌﺒﻪﻫﺎ ﺣﺬف و ﮔﺮدش روزاﻧﻪ ﺣﺴﺎبﻫﺎ در ﭘﺎﻳﺎن وﻗﺖ ﻫﺮ روز ﺑﻪراﻳﺎﻧﻪﻫﺎی ﻣﺮﻛﺰی ﺑﺮای ﺑﻪروزﺷﺪن ارﺳﺎل ﮔﺮدد. در اﻳﻦ دوره ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺧﻮدﻛﺎرﺳﺎزی ﺗﺄﺛﻴﺮی در ﺟﻬﺖ رﻓﺎه ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺎ اﻳﺠﺎد

ﻧﻜﺮده و ﺗﺄﺛﻴﺮ رﻗﺎﺑﺘﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻦ ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ ﺑﺮ ﺟﺎی ﻧﮕﺬاﺷﺖ. در ﻃﻮل اﻳﻦ دوره ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی ﭘﺮدازش دﺳﺘﻪای و ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ﻫﺎی ﺑﺰرگ راﻳﺎﻧﻪای ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺧﻮدﻛﺎرﺳﺎزی در آن دوره، اﻳﺠﺎد دﻗﺖ و ﺳﺮﻋﺖ در ﻣﻮازﻧﻪ ﺣﺴﺎبﻫﺎ ﺑﻮد.

ب) دوره دوم: ﺧﻮدﻛﺎرﺳﺎزی ﺟﻠﻮی ﺑﺎﺟﻪ[۷]

اﻳﻦ دوره از زﻣﺎﻧﻲ آﻏﺎز ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﻛﺎرﻣﻨﺪ ﺷﻌﺒﻪ در ﺣﻀﻮر ﻣﺸﺘﺮی ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺑﺎﻧﻜﻲ را ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﺛﺒﺖ و دﻧﺒﺎل ﻣﻲﻛﻨﺪ. از اواﺧﺮ دﻫﻪ ۱۹۷۰، اﻣﻜﺎن اﻧﺘﻘﺎل ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ اﻃﻼﻋﺎت از ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻪﻛﺎرﮔﻴﺮی ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﻫﺎ [۸] ﻛﻪ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ راﻳﺎﻧﻪ ﻫﺎیﺷﺨﺼﻲ اﻣﺮوزی ﺑﻮدﻧﺪ، از ﻃﺮﻳﻖ ﺧﻄﻮط ﻣﺨﺎﺑﺮاﺗﻲ و راﻳﺎﻧﻪﻫﺎی ﺑﺰرگ ﻣﺮﻛﺰی فراﻫﻢ ﺷﺪ.

اﻣﻜﺎن اﻧﺘﻘﺎل اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪﺻﻮرت مؤثر در ﺑﻴﻦ ﺷﺒﻜﻪﻫﺎی ﺑﺰرگ راﻳﺎﻧﻪﻫﺎی و ﺗﺮﻣﻴﻨﺎلﻫﺎی ورودی و ﺧﺮوﺟﻲ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ در اﻳﻦ دوره ﻛﺎرﻣﻨﺪان ﺷﻌﺒﻪ ﻗﺎدر ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪﺻﻮرتﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﺣﺴﺎبﻫﺎی ﺟﺎری دﺳﺘﺮﺳﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. در اﻳﻦ دوره ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮای ﻧﻴﻞ ﺑﻪ ﺧﻮدﻛﺎرﺳﺎزی ﺟﻠﻮی ﺑﺎﺟﻪ، از ﺷﺒﻜﻪﻫﺎی ﻣﺨﺎﺑﺮاﺗﻲ ﻣﻮﺟﻮد ﻛﻪ در اﺧﺘﻴﺎر واﻧﺤﺼﺎر ﺷﺮﻛﺖﻫﺎی دوﻟﺘﻲ ﺑﻮد و اﺳﺘﻔﺎده از آﻧﻬﺎ ﻫﻢ از ﻧﻈﺮ ﻓﻨﺎوری ﻣﺤﺪود، ﻫﻢ از ﻟﺤﺎظ ﻫﺰﻳﻨﻪﻫﺎ ﺑﺴﻴﺎر ﮔﺮان ﺑﻮد، اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. اﻳﻦ ﺷﺒﻜﻪ ﻫﺎی ﻣﺨﺎﺑﺮاﺗﻲ و اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ، ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﻲ ﺷﻌﺒﻪﻫﺎ را ﺑﻪ ﻣﺮاﻛﺰ راﻳﺎﻧﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺎﺟﻪ ﻣﺮﺗﺒﻂ و ﻣﺘﺼﻞ ﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ.

در اﻳﻦ دوره، ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﺎرﻛﻨﺎن ﺧﻮد را ﻛﺎﻫﺶ دﻫﻨﺪ؛ زﻳﺮا ﻫﻨﻮز ﻧﻴﺎز ﺑﻪ اﻓﺮادی ﻛﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮی   ﻣﺮاﺟﻌﻪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﻪﺑﺎﻧﻚﻫﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ وﺟﻮد داﺷﺖ. از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻧﺮم اﻓﺰارﻫﺎی ﺑﻪﻛﺎرﮔﺮﻓﺘﻪ  ﺷﺪه در اﻳﻦ دوره، ﻛﻤﺎﻛﺎن ﻏﻴﺮﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ و ﺟﺰﻳﺮه ای ﺑﻮدﻧﺪ. ﺑﻪﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ ﺑﺮای ﻫﺮ ﻧﻮع ﻋﻤﻠﻴﺎت، ﻧﺮم اﻓﺰار ﺧﺎص ﻃﺮاﺣﻲ ﺷﺪه و ارﺗﺒﺎط ﻧﺮم اﻓﺰارﻫﺎ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﺤﺪود ﺑﻮد.

ج) دوره ﺳﻮم: ﻣﺘﺼﻞﻛﺮدن ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻫﺎﻳﺸﺎن

در اﻳﻦ دوره ﻛﻪ از اواﺳﻂ دﻫﻪ ۸۰ آﻏﺎز ﺷﺪ اﻣﻜﺎن دﺳﺘﺮﺳﻲ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺑﻪ ﺣﺴﺎبﻫﺎﻳﺸﺎن ﻓﺮاﻫﻢ ﮔﺮدﻳﺪ. ﻳﻌﻨﻲ ﻣﺸﺘﺮی ازﻃﺮﻳﻖ ﺗﻠﻔﻦ ﻳﺎ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﮕﺎه ﺧﻮدﭘﺮداز و اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﺎرت ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻳﺎ ﻛﺎرت ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻲ ﻳﺎ ﻛﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺷﺨﺼﻲ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺑﺶدﺳﺘﺮﺳﻲ ﭘﻴﺪا ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﺿﻤﻦ اﻧﺠﺎم ﻋﻤﻠﻴﺎت درﻳﺎﻓﺖ ﭘﺮداﺧﺖ، ﻧﻘﻞ و اﻧﺘﻘﺎل وﺟﻮه ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ اﻧﺠﺎم ﻣﻲدﻫﺪ.

در اﻳﻦ دوره ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺮور ﺧﺎﻟﻲ از ﺻﻒﻫﺎی ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﺮاﺟﻌﻪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﻲﺷﻮد و آن دﺳﺘﻪ از ﻛﺎرﻛﻨﺎﻧﻲ ﻛﻪ در ﺟﻠﻮیﺑﺎﺟﻪ ﺑﻪ اﻣﻮر درﻳﺎﻓﺖ و ﭘﺮداﺧﺖ از ﺣﺴﺎب اﺷﺘﻐﺎل دارﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﺨﺶﻫﺎی دﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎزارﻳﺎﺑﻲ و ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ.

ﺧﻄﻮط ﻫﻮاﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻫﻮاره، ﻣﺎﻛﺮووﻳﻮ و ﻣﻮدمﻫﺎی ﺑﺪون ﺳﻴﻢ ﺣﺠﻢ زﻳﺎدی از ﻛﺎر (وﻟﻲ ﻧﻪ ﻫﻤﻪ آن) را ﭘﻴﺶ ﻣﻲﺑﺮد. ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ وﻳﮋﮔﻲﻫﺎی دوره ﺳﻮم ﻛﻪ آن را از دورهﻫﺎی ﻗﺒﻞ و ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﻣﻲﺳﺎزد ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺟﺰﻳﺮه ای ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎیﻣﻜﺎﻧﻴﺰه در ﺟﻠﻮی ﺑﺎﺟﻪ و ﭘﺸﺖ ﺑﺎﺟﻪ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﺑﺎ ﺣﺴﺎبﻫﺎﻳﺸﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮدﭘﺮداز و ﺗﻠﻔﻦﺑﺎﻧﻚ و ﻓﺎﻛﺴﻲﺑﺎﻧﻚ. در اﻳﻦ دوره ﻫﻢ، ﻫﻨﻮز ﻧﻴﺮوی اﻧﺴﺎﻧﻲ در اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ و ﺑﺨﺸﻲ از ﻧﻴﺮوی اﻧﺴﺎﻧﻲ وﻇﻴﻔﻪاﻳﺠﺎد ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی ﺟﺰﻳﺮه ای و ﻧﻴﺎزﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه دارد. در اﻳﻦ دوره ﻛﺎرتﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﻲ و ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ،ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی واﻗﻌﻲ و ﺑﻪﻃﻮرﻛﺎﻣﻞ اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ، ﺑﺨﺸﻲ از ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﺗﺒﺎدل اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ اﻃﻼﻋﺎت وارد ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺑﺎﻧﻜﻲ و ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی ﻣﻜﺎﻧﻴﺰه ﺷﺪه اﺳﺖ.

د) دوره ﭼﻬﺎرم: ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ ﺳﺎزی ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ﻫﺎ و ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻛﺮدن ﻣﺸﺘﺮی ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺑﺎﻧﻜﻲ

آﺧﺮﻳﻦ دوره ﺗﺤﻮل در ﻧﻈﺎم ﺑﺎﻧﻜﻲ زﻣﺎﻧﻲ آﻏﺎز ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪدﺳﺖآﻣﺪه از ﺳﻪ دوره ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد و ﻣﺸﻜﻼت آﻧﻬﺎ ﺑﺮﻃﺮف ﮔﺮدد و ﻫﻤﻪ ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺑﺎﻧﻜﻲ ﺑﻪﻃﻮراﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد. در اﻳﻦ دوره ﻫﻢ ﺑﺎﻧﻚ و ﻫﻢ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎنﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر دﻗﻴﻖ و ﻣﻨﻈﻢ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻮرد ﻧﻴﺎزﺷﺎن را ﻛﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﮔﺮﭼﻪ آﻫﻨﮓ اﻳﻦ ﺗﺤﻮﻻت ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ،   اﻣﺎ اﻳﻦ ﭼﻬﺎردوره ﺑﻪ ﻃﻮر ﻳﻜﺴﺎن در ﺻﻨﻌﺖ ﺑﺎﻧﻜﺪاری روی ﺧﻮاﻫﺪ داد. ﻻزﻣﻪ ورود ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ، داﺷﺘﻦ اﻣﻜﺎﻧﺎت و ﺑﺴﺘﺮﻫﺎی ﻣﺨﺎﺑﺮاﺗﻲ و ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ و ﻣﻄﻤﺌﻦ اﺳﺖ. اﻳﻦ دوره ﺑﺎ ﺟﻤﻊﺑﻨﺪی ﺑﺨﺶﻫﺎی ﻧﺮم اﻓﺰاری و ﺳﺨﺖاﻓﺰاری در دورهﻫﺎی ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت واﻗﻌﻲ ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﺑﺎﻧﻚ و ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻣﻲﻛﺸﺪ.  در دوره ﭼﻬﺎرم، ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﻳﻜﭙﺎرﭼﮕﻲ و ﺳﺎﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی ﻣﻜﺎﻧﻴﺰه ﺑﺎﻧﻜﻲ، ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از دو ﺟﻬﺖ زﻳﺮتاکید دارﻧﺪ:

۱- ﺗﻼش ﺑﺮای اﺳﺘﺎﻧﺪاردﺳﺎزی ﻧﺮم اﻓﺰاری و ﺳﺨﺖاﻓﺰاری در ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی راﻳﺎﻧﻪای ﻣﻮﺟﻮد؛

۲- ﺗﻼش ﺑﺮای اﻳﺠﺎد ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ، ﺻﺮفﻧﻈﺮ از ﺳﺎﻣﺎﻧﻪﻫﺎی ﺟﺰﻳﺮه ای ﻛﻪ ﻗﺒﻼ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه اﺳﺖ؛

در دوره ﭼﻬﺎرم، ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ ﻳﻜﭙﺎرﭼﻪ ﺑﺎﻧﻜﻲ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن را ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮی ﻣﻲ دﻫﺪ ﻛﻪ از ﺧﺎﻧﻪ ﻳﺎ ﻣﺤﻞ ﻛﺎر ﺧﻮد، ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺘﻌﺎرف ﺧﻮدرا از ﺳﺎﻣﺎﻧﻪ اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﺑﺎﻧﻚ درﻳﺎﻓﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ. در اﻳﻦ دوره ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﻳﻲ واﻗﻌﻲ در ﻧﻴﺮوی اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﻲآﻳﺪ و ﭘﻮل،   ﺑﻪ ﻃﻮرﻛﺎﻣﻞ ﺣﺎﻟﺖ اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﭘﻴﺪا ﻣﻲﻛﻨﺪ و اﺑﺰار ﺗﻌﺎﻣﻞ دو ﻃﺮف ﻳﻌﻨﻲ ﻣﺸﺘﺮی و ﺑﺎﻧﻚ، ﺧﺪﻣﺎت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ اﺳﺖ. اﻳﻦ در ﺣﺎﻟﻲ اﺳﺖﻛﻪ در دوره ﺳﻮم ﻣﺸﺘﺮی ﺑﺮای دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺎت باﻧﻜﻲ از اﺳﻨﺎد ﻛﺎﻏﺬی و ﻛﺎرﻫﺎی دﺳﺘﻲ ﺑﻲﻧﻴﺎز ﻧﺒﻮد. در دوره ﭼﻬﺎرم ﻣﺸﺘﺮیﺣﺘﻲ ﺑﺮای درﻳﺎﻓﺖ وام ﻳﺎ ﺧﺪﻣﺎت ﺑﻴﻤﻪای و ﻳﺎ دﻳﮕﺮ ﺳﺮوﻳﺲﻫﺎی ﺑﺎﻧﻚ ﺑﻲﻧﻴﺎز از ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻧﻚ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ .(راوند ،۱۳۸۹)

ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ، اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﻨﺎوریﻫﺎی ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻧﺮم اﻓﺰاری و ﺳﺨﺖاﻓﺰاری ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺷﺒﻜﻪ و ﻣﺨﺎﺑﺮات ﺑﺮای ﺗﺒﺎدل ﻣﻨﺎﺑﻊ و اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺎﻟﻲ ﺑﻪﺻﻮرت اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺣﺬف ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻣﺸﺘﺮی در ﺷﻌﺒﻪ ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ ﺷﻮد.

بانکداری اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮم ﻋﺎم ﺑﺮای ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺑﺎﻧﻜﻲ اﺳﺖ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ، ﺑﺮ ﺣﺴﺐ اﻣﻜﺎﻧﺎت و ﻧﻴﺎزﻫﺎی ﺑﺎزار در زﻳﺮﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎ و اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ اراﺋﻪ ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ:

  • ﺑﺎﻧﻜﺪاری اﻳﻨﺘﺮﻧﺘﻲ؛
  • ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮاه و ﻓﻨﺎوریﻫﺎی ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ آن؛
  • ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﺗﻠﻔﻨﻲ؛
  • ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﻧﻤﺎﺑﺮ؛
  • ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ دﺳﺘﮕﺎه ﻫﺎی ﺧﻮدﭘﺮداز؛
  • ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺎﻧﻪﻫﺎی ﻓﺮوش؛
  • ﺑﺎﻧﻜﺪاری ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺷﻌﺒﻪﻫﺎی اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻜﻲ

 

[۱]Mobile banking

[۲] Internet banking

[۳] Cyber banking

[۴] On-line

[۵] Pos-point of sale

[۶] Main frame

[۷] Front Office Automation

[۸] Terminals