سامانه پژوهشی – بررسی و مقایسه ریزغده زایی رقم های زودرس و دیررس گیاه سیب زمینی- قسمت ۱۱۴

درجه آزادی

تعداد ریزغده

اندازه ریزغده (mm)

وزن تر ریزغده (mg)

وزن خشک ریزغده
(mg)

تعداد چشم در هر ریزغده

CCC

۵

**۱۰۰/۷

**۱۱۴/۱۱

**۴۳۳/۱۲۹۰۴

**۷۲۲/۳۵۰

**۱۵۸/۱

نمودار۵-۱) نمودار بهینهسازی اثر متقابل هورمونها بر روی رشد و نمو گیاهچه رقم ساوالان
نمودار۵-۲) نمودار بهینهسازی اثر متقابل هورمونها بر روی رشد و نمو گیاهچه رقم سانته
نمودار۵-۳) نمودار بهینهسازی اثر متقابل هورمونها بر روی رشد و نمو گیاهچه رقم آگریا
نمودار۵-۴) نمودار بهینهسازی اثر متقابل هورمونها بر روی رشد و نمو گیاهچه رقم مارکیز
۵-۹- آزمایش ۹: بررسی اثر ۲iP بر روی تولید ریزغده:
از بین صفتهای اندازهگیری شده مرحله ریزغده مهمترین صفت جهت انتخاب محیط کشت برتر مربوط به تعداد ریزغده در هر گیاهچه میباشد و سایر صفتها در جایگاه بعدی اهمیت قرار میگیرند. نتایج بدست آمده از آزمایش بررسی اثر ۲iP بر روی تولید ریزغدههای حاصل از کشت گیاهچه نشان داد که محیط کشت فاقد هورمون ۲iP از نظر صفت تولید تعداد ریزغده در هر گیاهچه دارای برتری نسبی نسبت به محیطهای کشت دارای هورمون ۲iP بود و همچنین از نظر سایر صفات نیز تفاوت معنیداری با محیطهای کشت دارای هورمون ۲iP نداشت. بنابراین نتایج هورمون ۲iP هورمون مناسب برای ورود به مرحله تاثیر متقابل تشخیص داده نشد.
پیشنهاد میگردد محققین گرامی یا دانشجویان عزیزی که میخواهند در این زمینه فعالیت داشته باشند اقدام به بررسی غلظتهای یالاتر این هورمون بر روی ریزغدهزایی گیاه سیبزمینی نمایند. غلظتهای پیشنهادی (۰، ۵/۲، ۵، ۵/۷، ۱۰، ۵/۱۲ و ۱۵ میلیگرم در لیتر) میباشند.
شکل ۵-۹) ریزغدهزایی در حضور هورمون ۲iP
۵-۱۰- آزمایش ۱۰: بررسی اثر BAP بر روی تولید ریزغده:
بر طبق نتایج بدست آمده هورمون BAP دارای اثر مثبت بر ریزغدهزایی ارقام سیبزمینی به کار رفته در آزمایش میباشد. تمامی ارقام بیشترین میزان ریزغدهزایی را در تیمار شماره سه (غلظت ۵ میلیگرم در لیتر BAP) نشان دادند، بررسیهای آماری نیز حاکی از وجود تفاوت معنیدار بین این تیمار و سایر تیمارهای بکار رفته در این آزمایش بود. نتایج حاصل از این آزمایش با نتایج عبادی و ایرانبخش (۲۰۱۱) مطابقت داشت.
با توجه به افزایش معنیدار تعداد ریزغده توسط هورمون BAP این هورمون برای بررسی اثر متقابل با سایر هورمونها انتخاب گردید. غلظت ۵ میلیگرم در لیتر BAP به عنوان غلظت برتر و غلظت ۱۰ میلیگرم در لیتر هورمون BAP به همراه محیط کشت فاقد هورمون به عنوان سایر سطوح تیماری برتر به مرحله بررسی اثر متقابل برده شدند.
شکل ۵-۱۰) ریزغدهزایی در حضور هورمون BAP
۵-۱۱- آزمایش ۱۱: بررسی اثر CCC بر روی تولید ریزغده:
بر طبق نتایج بدست آمده هورمون CCC دارای اثر مثبت بر ریزغدهزایی ارقام سیبزمینی به کار رفته در آزمایش میباشد. تمامی ارقام بیشترین میزان ریزغدهزایی را در تیمار شماره سه (غلظت ۵۰۰ میلیگرم در لیتر CCC) نشان دادند، بررسیهای آماری نیز حاکی از وجود تفاوت معنیدار بین این تیمار و سایر تیمارهای بکار رفته در این آزمایش بود. نتایج این تحقیق با نتایج حسین[۱۵۰] و همکارانش (۲۰۰۶) مطابقت نداشت، علت این امر این بود که حسین و همکارانش از غلظتهای بیش از ۲۵۰ میلیگرم در لیتر در تحقیقاتشان استفاده نکرده بودند.
با توجه به افزایش معنیدار تعداد ریزغده توسط هورمون CCC این هورمون برای بررسی اثر متقابل با سایر هورمونها انتخاب گردید. غلظت ۵۰۰ میلیگرم در لیتر CCC به عنوان غلظت برتر و غلظت ۱۰۰۰ میلیگرم در لیتر هورمون CCC به همراه محیط کشت فاقد هورمون به عنوان سایر سطوح تیماری برتر به مرحله بررسی اثر متقابل برده شدند.
شکل ۵-۱۱) ریزغدهزایی در حضور هورمون CCC
۵-۱۲- آزمایش ۱۲: بررسی اثر GA3 بر روی تولید ریزغده:
نتیجه آزمایش بیانگر نقش منفی اثرات هورمون GA3 در تشکیل ریزغده سیبزمینی است. نتایج آزمایش توسط تحقیقات اطرشی و همکاران (۱۳۸۹) و وانگ و هو (۱۹۸۲) تایید میگردد. غلظتهای مختلف هورمون GA3 در شرایط تاریکی سبب تحریک افزایش شاخهزایی در گیاهچه گردید. شاخههای تولید شده به علت عدم وجود نور فاقد کلروفیل به رنگ سفید دیده شدند (شکل ۵-۱۲).
شکل ۵-۱۲) تحریک شاخهزایی در محیط کشت حاوی هورمون GA3 و شرایط تاریکی

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.