ارزشیابی موجودی کالا.پایان نامه رابطه هزینه های ورودی شرکت ها و نسبت سود آوری آنها

مقالات و پایان نامه ها

) ارزشیابی موجودی کالا

موجودی­های جنسی بخش مهمی از دارایی اکثر واحدهای تجاری را تشکیل می­دهند، بنابراین نحوه ارزشیابی و انعکاس آن­ها در صورت­های مالی تأثیر بسزایی در تعیین وضعیت مالی و نتایج عملیات واحد تجاری دارد.

موجودی­ها از نقطه­نظر طبقه­بندی حسابداری، دارایی­هایی هستند که در یک مقطع زمانی خاص به شکل کالاهایی در مالکیت واحد تجاری است و به منظور فروش در آینده یا استفاده در تولید نگهداری و در صورت­های مالی تحت سرفصل دارایی جاری نشان داده می­شوند. در اکثر واحدهای واحدهای تجاری، موجودی­ها، بخش قابل ملاحظه­ای از دارايي­های جاری و حتی کل دارايي­ها را تشکیل می­دهند. به­علاوه موجودی­ها به این دلیل که به طور دائم مصرف و جایگزین می­گردند به­عنوان یک دارايي فعال، پویا و با گردش بسیار محسوب می­شوند. با توجه به اهمیت این نوع دارایی، ارزش­گذاری آن از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. موجودی­ها شامل کالاهای تجاری، مواد خام، ملزومات، کار در جریان و کالای ساخته شده­اند (علوی، 1373، 81).

اصلی­ترین اهداف حسابداری موجودی­ها، عبارت­اند از: کوشش در جهت تطابق هزینه­ها و درآمدهای مربوط به منظور محاسبه سود خالص و هم­چنین تعیین ارزش موجودی کالای واحد تجاری برای انتقال به دوره­های آتی در چارچوب حسابداری سنتی و ارائه اطلاعاتی به­منظور کمک به سرمایه­گذاران و بستانکاران و سایر استفاده­کنندگان بالفعل و بالقوه در پیش­بینی جریان­های نقدی آتی واحد تجاری.

هیأت تدوین استانداردهای حسابداری مالی[1] در بیانیه 33 اعلام می­دارد که: هدف اصلی در انتخاب روش مناسب برای ارزشگذاری موجودی­ها، قبول روشی است در شرایط موجود، سود دوره مالی را به بهترین نحو ممکن منعکس سازد.

یکی از بهترین تئوری­های حسابداری، یافتن راه­هایی است که از طریق آن بتوان موجودی­ها را بهتر اندازه­گیری کرد و اطلاعات مناسبتری در صورت­های مالی ارائه کرد، تا بتوان از آن­ها به عنوان مبنایی صحیح جهت تصمیم­گیری اقتصادی استفاده نمود.

 

2-6-1) صورت­های مالی برای مقاصد عمومی[2]

صورت­های مالی به­منظور کمک به طیف وسیعی از اشخاص ذینفع که از آن­ها در امور تحلیلی و  پیش­بینی­ها یاری می­جویند و هم­چنین جهت ارزیابی عملکرد وضعیت مالی واحد تجاری تهیه می­شوند. یعنی کسانی که می­خواهند از دورنمای واحد تجاری از لحاظ سودآوری، رشد و توان مالی آگاه شوند. سرمایه­گذاران به رقم کلی سود خالص به­عنوان معیاری از عملکرد و هم­چنین تداوم فعالیت توجه دارند و این روش در مقایسه با ارزیابی یکایک دارايي­ها روش بهتری می­دانند. در اینجا تأکید بر صورت­های مالی برای مقاصد عمومی است و تا زمانی که هدف، تهیه این­گونه صورت­های مالی است، تلاش برای دستیابی به یک روش مناسب جهت اندازه­گیری موجودی­ها به منظور پاسخگویی به نیاز استفاده­کنندگان  موجودی­ها به منظور پاسخگویی به نیازهای استفاده­کنندگان مذکور، اجتناب­ناپذیر است.

حسابداری سه راه اساسی برای مواجهه با این موضوع مطرح کرده­اند:

  1. راه اول: گزینش بهترین روشی که در آن تعبیر و تفسیر کمتر دخالت داشته باشد. البته با این عمل پیچیده نباید بیش از اندازه سهل و آسان برخورد شود، زیرا احتمال دارد خواسته­ه و توقعاتی را که از افشاء کامل انتظار می­رود، جوابگو نباشد.
  2. راه دوم: بخاطر روش­های اندازه­گیری گوناگونی که برای مقاصد مختلف وجود دارد، هیچ­یک از صورت­های مالی جدای از یادداشت­های پیوست نمی­تواند هدف­های گزارشگری اساسی را برآورد کند. نیازهای اطلاعاتی گوناگونی که برای مقاصد مختلف وجود دارد، هیچیک از صورت­های مالی جدای از یادداشت­های پیوست نمی­تواند هدف­های گزارشگری اساسی را برآورده کند. نیازهای اطلاعاتی گوناگونی ممکن است توسط صورت­های مالی چندگانه برآورده شود، زیرا این صورت­حساب­های چندگانه[3] برآورده شود، زیرا این صورت حساب­ها بین مبانی مختلف اندازه­گیری تمایز قائل شده و به وضوح، دقت و عینیت اندازه­گیری­های ارائه شده را درجه­بندی می­کند (همان منبع).

دو تن از اعضای کمیته استانداردها و مفاهیم AAA متز[4] و زلاتکویچ[5] طرفدار روش حسابداری چندگانه هستند. آن­ها به این نتیجه رسیدند که صورت­های مالی برای مقاصد عمومی، که استفاده­کنندگان آن را با هدف­های مختلف مورد مطالعه قرار می­دهند، باید به وضوح نشان­دهند­ه­ی انواع روش­های اندازه­گیری موجودی، به­منظور فرآهم نمودن شرایط افشای کامل باشد.

  1. راه سوم: بکارگیری یک سری صورت­های مالی مجزا (منفرد)[6] برای مقاصد مختلف که همراه با تفسیر و افشای کامل نیز باشد.

فیومن[7]، هیپ­ورث[8]، هورنگرن[9] و ویکسون[10]، چهار نفر از اعضای کمیته فوق­الذکر که با شیوه صورت­حساب منفرد موافق بودند، ترجیح می­دادند که یک صورتحساب همه منظور در پاسخ به نیازهای اطلاعاتی موجود، تهیه شود تا این­که یک سری صورت­حساب با مخارج اضافی در پاسخ به یک تقاضای نامشخص تهیه گردد. هم­چنین آن­ها عقیده دارند که روش صورت­حساب چندگانه بیش از منابع احتمالی­اش منجر به افزایش آشفتگی و از بین رفتن اعتماد عمومی می­شود. علاوه بر این معتقدند که می­توان حداقل دو روش اندازه­گیری را در یک سری صورت­حساب واحد منفرد گنجاند.

[1].FASB

[2].General Purpose Financial Statment

[3].Multiple Statment

[4].Mautz

[5].Zlatkovich

[6].Single set of Financial Statments

[7].Firmin

[8].Hepworth

[9].Horngren

[10].Wixon