سایت مقالات فارسی – ارتباط بین مشارکت در ورزش‌های تفریحی و ابعاد سرمایه اجتماعی- قسمت ۹

وپ و دیکرت[۲۲] (۲۰۰۵) ورزش‌های تفریحی را ورزش برای حداکثر مردم نامیده اند که با توجه به تنوع فراوان آن را به ورزش برای همه تبدیل کرده است.
برای درک کامل تأثیر ورزش به عنوان یکی از عناصر حیاتی اوقات فراغت(شکل۲-۱)، الگوی مدیریت ورزش اوقات فراغت همه حوزه‌های مدیریتی و سازمانی ورزش را در بر می‌گیرد. در پایه‌ی آن بیش‌ترین میزان مشارکت شامل ورزش‌های آموزشی و تفریحی مشاهده می‌شود. هرچه به سمت قله سلسله مراتب بالا می‌رویم، میزان مشارکت کاهش می‌یابد
ورزش حرفه‌‌ای
تماشاچیان ورزش قهرمانی تماشاچیان
ورزش تفریحی
ورزش آموزشی
عهفغذ
شکل ۲-۱ هرم مدیریت ورزش (کشکر و احسانی، ۱۳۹۲)
ورزش آموزشی (پرورشی): ورزش آموزشی، در جامعه و در نظام‌های آموزشی خصوصی و دولتی شامل مهد کودک، کودکستان، دوره‌ی ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان، پیش دانشگاهی، دانشکده و دانشگاه ارائه می‌شود.
ورزش تفریحی: شامل برنامه‌ریزی فعالیت ورزشی برای تندرستی و تفریح است. این حوزه بسیار متنوع است و پنج بخش برنامه‌ای شامل ورزش آموزشی، ورزش غیررسمی، ورزش‌های درون دانشگاهی، ورزش‌های برون دانشگاهی و ورزش باشگاهی را در بر می‌گیرد. هر بخش توانایی‌ها و علایق مختلفی را در فعالیت‌های همیاری یا رقابتی به شکل بازی در بر می‌گیرد.
ورزش قهرمانی: شامل هدایت اشخاص در ورزش به سوی نهایت برتری در عملکرد است که آن را با نام برد می‌شناسیم.
ورزش حرفه‌ای: مشتمل بر بازاریابی رویدادهای ورزشی با تأکید بر رشته های ورزشی است. ورزش حرفه‌ای برای استفاده از ورزشکاران درجه یک که باعث جلب تماشاگران و کسب پشتیبانی مالی می‌شوند، سازماندهی شده است.(کشکر و احسانی، ۱۳۹۲)
همانطور که در بالا اشاره شد ورزش تفریحی شامل پنج بعد است که به اختصار آن را توضیح خواهیم داد(شکل۲-۲). ورزش آموزشی: فرصت یادگیری درباره مهارت‌های ورزش، راهبرد‌ها، مقررات و قوانیی را فراهم می‌آورد تا کارایی بازیکنان را بهبود بخشد. ورزش غیر رسمی: شامل فرایند مشارکت شخص خود هدایت شده است. این حوزه‌ی برنامه ریزی که رویکردی انفرادی نسبت به ورزش دارد، به علاقه‌مندی به شرکت در ورزش برای تندرستی و تفریح توجه دارد که اغلب جز مشارکت هیچ گونه هدف از پیش تعیین شده‌ا‌ی دیگری ندارد.
ورزش درون دانشگاهی از مسابقات سازمند، تورنمنت‌ها، لیگ‌ها، یا دیگر رویدادهایی که در آن شرکت کننده محدود به پایگاه‌هایی است که از نظام ورزش تفریحی مستقر شده، تشکیل می‌شود. فقط افرادی که در پایگاه‌ها حضور داند ( مدرسه، حوزه‌شغلی، جامعه محلی، پایگاه نظامی و غیره) می‌توانند در رویدادها شرکت کنند. ورزش برون دانشگاهی دارای مشارکت سازمند هستند و اغلب در پایگاه‌ها، بین گروه‌های برتر انجام می‌گیرد. این نوع ورزش که شاخه‌ای از ورزش درون دانشگاهی است، شامل قهرمانان ورزش درون دانشگاهی می‌شود.
ورزش باشگاهی را گروه‌های علاقه‌مند به ورزش که علایق مشترکی دارند، ترتیب می‌دهند. از آنجا که عملکرد این گونه تشکیلات تحت مدیریت اعضا قرار دارد، کانون توجه این باشگاه‌ها بسیار متنوع است. برای نمونه، ممکن است علایق اعضا متمرکز بر آموزش، حمایت گروهی، اجتماعی سازی یا ترکیبی از این سه نوع باشد (هی‌وود، ۱۳۹۳).
ورزش باشگاهی
ورزش برون دانشگاهی
ورزش درون دانشگاهی
ورزش غیر رسمی
ورزش آموزشی
شکل۲-۲ طیف ورزش تفریحی
در جدول ۲-۱ خصوصیت‌های ورزش‌های تفریحی و اوقات فراغت بیان شده است(جلالی فرهانی،۱۳۹۲).
جدول ۲-۱ خصوصیت ورزش‌های تفریحی و اوقات فراغت

حتما بخوانید :   مقاله دانشگاهی - بررسی و ارائه راهکار های اشتغال بسیجیان در استان چهارمحال و بختیاری- ...

ورزش های تفریحی/ اوقات فراغت
هدف ها ، نیاز ها ، علائق لذت، تفریح، شادی، انبساط خاطر، تعادل، استراحت، ارتباط با دیگران، سلامت
ابزار و فرم بازی هایی که بر اساس مقرارت تغییر یافته نسبت به مقررات رسمی انجام می شوند، گروه بندی های متنوع بدون توجه به سن، جنسیت، سطح توانایی ها و انطباق با شرایط موجود
منبع فایل کامل این پایان نامه این سایت pipaf.ir است
برچسب گذاری شده با: , , , , ,